زندگی یعنی دو قلب

قلبی که دوست داشته باشد

وقلبی که دوستش بدارند

قلبی که عشق بورزد

و قلبی که به آن عشق بورزند

قلبی که بسوزد

وقلبی که برایش بسوزند

.................

می گفت بی تبسمِ ِ گل خانه بی صفاست

باید صفای روح بیابی که کیمیاست

روی تو همچون لاله صفا بخش و دلرباست

روی تو نیز چون رخ تو با صفاست

تا بنگری که خانه ی تو خانه ی خداست

که در غم غربت شکیب نیست

گر سر کنم شکایت هجران  غریب نیست

جانم بگیر و جانم بگیر و صحبت جانانه ام ببخش یارا

کز جان شکیب هست و ز جانان شکیب نیست

گمگشته ی دیار محبت کجا رفت

نام حبیب هست و نشان حبیب نیست

ای خواجه درد هست و لیکن طبیب نیست